Hisarlı Ahmet Kimdir?

Çok abartılı bulmama rağmen, konservatuar hocalarından biri öğrencilerine “İstiklâl Marşını ezbere bilmeyebilirsiniz ama Hisarlı Ahmet’i bilmemenizi affet­mem” dediğini söylerler. Bütün bunlara bakarak ve yarım asrı aşkın bu kültüre hizmetime ve sizlerin engin hoşgörünüze dayanarak HİSARLI AHMET, Kü­tahya’nın “HÜLÂSASIDIR” demek istiyorum…

       Ben bu san’at camiasının içindeyim. Gerek radyolardaki san’atçılar gerek konservatuar öğrencileri, gerekse kaliteyi bilenler Hisarlı’yı gönüllerinde tu­tuyorlar ben bunu gözleyebiliyorum ve hissedebiliyorum bu da bana yetiyor.

TRT repertuarındaki türkülerde “İnegöllüoğlu” soyadı ile karşılaşırsınız. Kavaf olan dedem yemeni satışı için zaman zaman İnegöl’e satışa gidermiş arkadaşlar arasında da Eynigöllü diye anılırmış. Soyadı kanunu çıktığında da nüfus memuru bunu kütüğe işlemiş. Öğrenimim sırasında babamın gönderdiği harçlığı alabilmem için PTT ye uğradığım da Hüviyetimde yazılı İNEGÖLLÜOĞLU ile gönderilerdeki farklı yazılışlar yüzün­den problemler yaşıyordum. Babama bunu söylediğimde ailecek karar vererek artık babamın lâkabı haline gelen HİSARLI’yı mahkeme kararıyla Soyadı olarak aldık.

            Öğrenimime devam ediyordum. Babam hem müzik aletleri satın almak hem de beni görmeğe geldiğinde gerek İstanbul Belediye Konsevatuvarı THM Topluluğundaki san’atçılarla gerekse Radyo san’atçılar ile birlikte oluyorduk. Bu hem babamı hem san’atçıları memnun ediyor, iki taraf da harika duygular içinde oluyordu. Babam ile rahmetli Ahmet Gazi Ayhan’ı buluşturmam müthiş bir duygu seli yaratmıştı. Biri birilerini görmeden bir diğerine bu kadar hayranlık duyan iki ustanın karşılaşması doğrusu görülmeğe değerdi. İkisi de göklerde uçuyordu sanki. O diyordu “Ahmet Ağa çal söyle seni dinleyeyim “ öteki diyordu “yok ben seni canlı canlı” dinlemek istiyorum.   

            Neriman Altındağ, Nida Tüfekçi, Adnan Ataman, Yücel Paşmakçı, Seha Okuş, Kemal Koldaş, Şahin Gültekin,Tuncer İnan, Hamdi Özbay, Güner Karabacak ismini sayamadığım ve benim 66 dönemi arkadaşlarım babamın favorileri idi. Çünkü bu san’atçılar babamdan alınan türküleri aslına ve tavrına en uygun şekilde icra ediyorlardı ve bu babam’ı çok mutlu ediyordu. Selçukluları, Germiyan Beyliğini ve Osmanlıyı yaşamış Kütahya’nın folklorunun ve yaşam tarzının zenginliği san’atsal yapının üst düzey seviyesi san’at camiasının ortak görüşüdür. El san’atlarındaki oya, gergef, sırma işlemeleri çini işlerindeki incelik ve zarafet, türkülerde de kendini gösterir. Melodik yapının kıvraklığı, genişliği ritim farklılıkları, sözlerindeki duygu ifadelerinin açıklığı halk oyunlarında da görülür. Aynı oyunlu türkülerde erkeklerde sertliği mertliği hissederken, hanımlarda inceliği zerafeti naifliği görürsünüz… Kına türkülerinde gelinlerin ve kız analarının ağlatılması amaçlanır. Altıntas İçinde Kınamı Ezdier, Gül Kuruttum, gibi… Gezekler, kızlar içi gibi gençlerin toplanıp eğlendiği günlerin dışında düğünlerde kına gecesi, hamamönü, gakmık, güvey salma çeğizaltı gibi törenlerde Gar mı Yağdı, Ahmet Bey, Mustafa’m Kaşların Kara, Meşeden Gel, Portakalım Çaya Düştü, Bedestene Vardım Şalvar İsterim, Fincanın Dibi Noktalı ve Aya Bak Yıldıza Bak. Hanımlarda ilave olarak Hisardan İnmem Diyor, Çömüdüm, İğnem Düştü Yerlere ve özellikle Yasemin Dalını Yar Neden Eğmeli türkülerinin oyunları oynanır. Bunların dışındaki türküler de ahenk türküleridir ve kesinlikle oyun oynanmaz. Maalesef şimdiki gençlerin yaptığı gibi Elif, Ferace, Kütahya’nın Pınarları vs ahenk ve ağıt türküleridir kesinlikle oynanmaz. Hele hele bizim oyunlar kırık zeybek ve karşılama türüdür kaşıkla oynanır. Karşılıklı iki ya da tek kişi oynar, grup oyunu değildir.