Rekreatif Bir Faaliyet Olarak Halk Oyunları Hareket / Kas İlişkisi

Hangi kategoriye girerse girsin, dansı (halk oyunları) fiziksel olarak meydana getiren şey insan hareketleri, dansın ana malzemesi ise insanın kendi vücududur (Aktaş, 2006: 26). Bu faaliyetler uzuvlarımız üzerinde sıkı bir hâkimiyet kurarak kaslarımızı gererek ve bunu bir süre sonra gevşetip başka bir boyutta kas gerginliği yaratarak, yerinde veya belli bir eksende hareket alanı kullanılarak yapılır (Yeşiltaş, 2011: 9). Uzun süreli bir beden performansıdır aslında ortaya koyduğumuz. Bu uzun süreli performans sırasında, kasların kasılıp gevşemesi, hareket düzlemindeki değişiklikler bütün dansları icra eden bireyler için bir nevi antrenman veya kasların çalışmasını sağlayan aktiviteler olarak da işlev görmektedir. Toplumsal, kültürel, iletişim, sağaltım vs. gibi pek çok işlevi evrensel olarak kabul edilen, özellikle eğlence ve ruhsal rahatlama ile birlikte fiziksel gelişime de önemli katkılarını keşfedebilen dünya tarihindeki tüm uygarlıklarda dans, çok önemsenmiş ve müzik ile birlikte her yaşta yapılan eğitimin en önemli ögelerinden birisi olarak kullanılmıştır. Antik Yunan uygarlığında ifadenin temel biçimlerinden biri olan dans, sadece estetik ve etik eğitiminin temel taşlarından biri değil aynı zamanda fiziksel ve savaşkan dinamikleri de geliştirmeyi amaçlayan bir eğitim aracı olarak değerlendirilmiştir (Yeşiltaş, 2011b: 455).
Platon, her evde bir dans hocası olması gerekliliğinin önemini vurgulamış, ritmik cimnastik temellerde ele alınan dans eğitimi, Antik Yunan toplumunda özellikle erkek çocukların eğitiminde zorunlu kılınmıştır (Yeşiltaş, 2011b: 456). Tartım ve uyumun çocuğun ruhuna işleyip onu ruhsal ve fiziksel olarak geliştireceğine inanılmış, Platon’un Kanunlar adlı eserinde, müzik ile beraber dans ve şiirin doğru kullanıldıkları zaman çocuk ve genç eğitiminde yararlı olabileceği kabul edilmiştir (Şener, 2015: 23).